Dziś jest: 14-12-2017
Nasza historia rozdział II Drukuj

Rozdział II   Odrodzenie działalności

40-lecie organizacji - Warszawa, 14 grudnia 1998 r.

Kol. Stanisław Rutkowski, Tadeusz Szolc, Zbigniew Gruda, Aleksander Paliwoda, Mieczysław Sokulski wyrażali chęć włączenia się w organizację uroczystości. Jednak nie istnał, już przez lata, Zarząd Główny sekcji, a zupełny brak środków finansowych nie pozwalał na nawet skromne obchody rocznicy 40-lecia utworzenia organizacji chłodników.

Dopiero blisko dwa lata później dzięki wpłacie do zarządu warszawskiego SIMP równowartości kwoty 3000 dolarów amerykańskich przez Andrzeja Sokulskiego podjęto organizację 40-lecia. Powszechnie w rozmowach podkreślano potrzebę odrodzenia sekcji chłodnictwa i klimatyzacji. W spotkaniu, które zakończyło się sporym sukcesem, wzieło udział ponad 50 chłodników. Szeregi sekcji zostały odnowione, a przynalezność zdeklarowało ponad 20 osób. Wkrótce do organizacji przystąpiły 4 kolejne osoby.

Odbyło się wiele spotkań odczytowych.

Sekcja zyskała kilku sponsorów:

  • PPUCh  Tarczyn    (wpłata)    1000 zł
  • Danfoss    (wpłata)    1500 zł
  • Technoblock    (wpłata)    500 zł
  • Cool    (wpłata)    1500 zł
  • Grasso    (wpłata)    1000 zł
  • York    (wpłata)    1000 zł
  • Szaniawski    (wpłata)    600 zł
  • WUCh Dębica    (wpłata)    500 zł
  • Termolux    (wpłata)    300 zł
  • MONTOSTAL Sp. z o.o.      (wpłata)    500 zł
  • oraz kilka drobnych wpłat.

Łącznie pozyskano 9400 zł, które to środki zasiliły konto warszawskiego oddziału SIMP.

W grudniu 2000 r. powstała strona internetowa sekcji chłodnictwa i klimatyzacji.

Powstały też pierwsze napięcia na linii sekcja chłodnictwa oddział warszawski i zarząd oddziału. Organizacja pokazała realne możliwości pozyskiwania środków od sponsorów, nawet niektórzy wpłacali w Oddziale w gotówce (PPUCh Tarczyn, Termolux). Oddział SIMP nieżyczliwie spogladał na korzystanie przez sekcję z własnych środków i wprowadzał opłaty, m. in.  za korzystanie z wcześniej bezpłatnej sali czy obsługę administracyjną.

45-lecie organizacji - Warszawa 12 grudnia 2001 r.

Celem uczczenia pierwszego spotkania inicjującego utworzenie organizacji chłodników w Polsce uroczystość odbyła się 12 grudnia 2001 r.

Spotkanie również cieszyło sie znacznym zainteresowaniem. Wygłoszono szereg ciekawych referatów. Sponsorem uroczystości był Andrzej Sokulski.

Kontynuowane były spotkania odczytowe i prezentacje.

Podjęto organizowanie corocznych konkursów na najlepsze prace dyplomowe z zakresu techniki chłodniczej, klimatyzacyjnej i pom ciepła na uczelniach technicznych.

Wzrastała liczba członków:

Dębica* Poznań* Szczecin* Łódź Warszawa
22 12 32 5 48

Dane z oddziałów oznaczonych * nie były weryfikowane. Oddział sekcji w Łodzi, bez wyboru władz, wznowił byt formalnie.

Zaproponowano lichwiarski sposób korzystania z wpłat: 65% dla oddziału a 35% dla sekcji.

Zarząd oddziału mimo zapewnień i środków na subkoncie oddziału warszawskiego sekcji nie dokonał wypłaty nagrody za najlepsza pracę dyplomową, w efekcie wystapił owazny spór. By uniknąć kwestii rozliczenia pieniędzy sekcji, zarząd oddziału w trybie z poprzedniej epoki rozwiązał oddział warszawski sekcji chłodnictwa i klimatyzacji.

Pierwsze po 15 latach walne zgromadzenie delegatów sekcji chłodnictwa i klimatyzacji

W dniu 17 maja 2002 r. w  Warszawie odbyło się po wieloletnie przerwie walne zgromadzenie delegatów sekcji chłodnictwa i klimatyzacji.

Dokonano wyboru:

  • prezesa zarządu - Andrzeja Sokulskiego
  • wiceprezesów zarządu: Bolesława Gazińskiego i Augustyna Wójcika
  • członków zarządu: Mariusza Cupera  - sekretarz, Piotra Choynowskiego - skarbnik, Krzysztofa Szaniawskiego - członek zarządu
  • członków komisji rewizyjnej: Aleksandra Paliwodę i Tomasza Wartanowicza.

Walne zgromadzenie przyjeło szereg uchwał m. in.:

  • ws. uprawnień budowlanych dla inżynierów chłodników,
  • ws. współpracy Polski z Międzynarodowym Instytutem Chłodnictwa w Paryżu,
  • ws. zmian w regulaminie sekcji (dawniej statucie),
  • ws. upoważnienia zarządu do podjęcia właściwych kroków celem uzyskania osobowości prawnej przez sekcję,
  • ws. wprowadzenia wymogu opiniowania przez stowarzyszenia naukowo - techniczne kandydatów na biegłych sądowych.

Z powodu złych doświadczeń ze współpracy z władzami SIMP wielu doświadczonych kolegów (m. in. A. Paliwoda, K. Gutkowski, Z. Gruda) rozpoczęło działania na rzecz prawnego usamodzielnienia się sekcji chłodnictwa i klimatyzacji. Powstała koncepcja utworzenia instytutu chłodnictwa, która miała uzasadnienie wobec pojawiających się możliwości pozyskania środków finansowych. Kilkadziesiąt firm złozyło deklaracje wsparcia finansowego.

Z drugiej strony zarząd główny SIMP udzielił dużego wsparcia. Jako jedyna sekcja w SIMPdostała odrębny pokój oraz znaczne wsparcie merytoryczne. Zaproponowano także nadanie sekcji praw oddziału SIMP, co wiązało się ze znaczną niezależnością finansową, programową i merytoryczną. Celem ułatwienia pozyskiwania środków na działalność utworzono Centrum Innowacji technicznych Chłodnictwa i Klimatyzacji, jako odrębny podmiot o charakterze placówki naukowej. Działania te wiązały się z zamiarem zatrzymania sekcji w Stowarzyszeniu.

Likwidacja oddziału warszawskiego sekcji chłodnictwa i klimatyzacji

W międzyczasie zawłaszczenie znacznych środków finansowych sekcji chłodnictwa i klimatyzacji przez oddział warszawski SIMP (zużyto na pokrycie własnych "dziur") i powstała na tym tle bardzo nieprzyjemna sytuacja, spowodowało, że zarząd oddziału SIMP rozwiązał dyskusję poprzez rozwiązanie warszawskiego oddziału sekcji.

Rozwój sekcji chłodnictwa i klimatyzacji

Dzięki aktywności prezesa zarządu jak i dobrym rozwiązaniom organizacyjnym sekcja dynamicznie rozwijała się. Następował lawinowy przyrost liczby członków. W czerwcu 2005 roku było 528 członków i około 80 deklaracji niezaopiniowanych. Wiek członków sekcji był niższy o kilkanaście lat niż średnia w SIMP, a więc zrzeszano ludzi aktywnych zawodowo. Powstawaly oddziały sekcji z wybranymi zarządami w każdym województwie, co jednak było powodem późniejszych nieporozumień z lokalnym aparatem simpowskim, gdzie panował marazm i nie odnotowywano nowych zgłoszeń członkowskich.

Regularnie odbywały się odczyty i prezentacje. Przy sekcji powołana została Rada Naukowa.

Kontynuowane były konkursy na najlepszą pracę dyplomową. Prowadzono rozmaite szkolenia odpłatne i nieodpłatne, w tym dla inspektorów ochrony środowiska. Uruchomiono certyfikację kwalifikacji osób, w której uczestniczyło 300 chłodników.

Sekcja aktywnie uczestniczyła w pracach legislacyjnych, a do poważnych osiągnięć należy wygrany spór z byłym ministrem gospodarki panem Jackiem Piechotą, który w sojuszu z Krajowym Forum Chłodnictwa dążył do niekorzystnego zapisu.

Duże znaczenie miało istnienie placówki naukowo - technicznej Centrum Innowacji Technicznych Chłodnictwa i Klimatyzacji, które finansowało działalność sekcji.

Znaczny udział właścicieli firm serwisowych w sekcji i we władzach w jej oddziałach doprowadził do koncepcji wyodrębnienia serwisów chłodniczych. Zainteresowanie środowiska chłodniczego przerosło oczekiwania. We wszystkich województwach odbyło się 25 spotkań organizacyjnych.

19.02.2005 r. w Warszawie z udziałem blisko 50 delegatów odbyło się zebranie założycielskie Naczelnej Rady Serwisów Chłodniczych. Wybrano władze i przyjęto ramowy program działania, w którym waznym punktem bylo dalsze usamodzielnienie się, włącznie z uzyskaniem osobowości prawnej. Koszt organizacji rad serwisów przekroczył 20 tys zł. i jak się okazało nie były to wysiłki i środki zmarnowane. W niedługim czasie na bazie rad powstała Krajowa Izba Gospodarcza Chłodnictwa i Klimatyzacji.

Na forum SIMP sekcja chłodnictwa i klimatyzacji stała się przykładem, co potwierdzają dostępne różne publikacje oficjalne. Sekcja też otrzymała dużą samodzielność merytoryczną i organizacyjną (pismo), co było dodatkowym bodźcem do skutecznej i aktywnej działalności.


Tematy powiązane: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.

Zobacz komentarze na forum


Copyright © All rights reserved.  Wszelkie prawa zastrzeżone. 2010