Dziś jest: 01-09-2014
Warunki budowy szczelnych układów chłodniczych Drukuj

Zasadniczym celem wprowadzania kolejnych regulacji prawnych odnoszących sie do chłodnictwa jest ograniczenie emisji syntetycznych czynników chłodniczych, które po uwolnieniu do atmosfery niekorzystnie oddziaływują na środowisko naturalne.

Stowarzyszenie Naukowo - Techniczne Chłodnictwa i Klimatyzacji przeprowadziło wśród techników urządzeń chłodniczych ankietę "10 warunków skutecznego prawa służącego ograniczaniu emisji substancji zubożających warstwę ozonową i/lub wywołujących efekt cieplarniany" (zresztą nadal oczekujemy na kolejne odpowiedzi - zapraszymy), w której wprowadzenie jednolitych warunków budowy szczelnych układów chłodniczych uzyskało wysoką ocenę.

Wzorem niektórych krajów (Holandia, Niemcy) zebranie warunków budowy szczelnych układów chłodniczych, w tym norm technicznych, w jednym dokumencie ułatwi i upowszechni stosowanie poprawnych rozwiązań. Inicjatywa wprowadzenia zasad określonych w dokumencie była omawiana z Ministerstwem Infrastruktury i nawet powstał plan dalszych działań.

 Oceniając rezultat swoich działań zmierzajacych do ograniczenia emisji czynników chłodniczych, Holandia uznała krok związany z wprowadzeniem regulacji za szczególnie własciwy i dokonano, poprzez tłumaczenie przepisów na język angielski jego szerokiego rozpropagowania. Zamiarem organizacji jest dostarczenie zawartym w regulacji holenderskiej ustaleń polskim technikom urządzeń chłodniczych, więc materiał został przetłumaczony.

Zamieszczamy go poniżej z prośbą o analizę i wypowiedzi zarówno w załączonej sondzie, jak i zapraszamy do szerszej dyskusji na forum.


WARUNKI BUDOWY SZCZELNYCH UKŁADÓW CHŁODNICZYCH*

 Artykuł 1
Układ chłodniczy jest uznany za niedostatecznie szczelny, jeżeli inne materiały niż wymienione w paragrafie 2 Aneksu zostały użyte do konserwacji lub konstrukcji urządzenia.

Artykuł 2
1.    Układ chłodniczy jest uznany za niedostatecznie szczelny, jeżeli konstrukcja pomieszczenia, w którym układ się znajduje nie spełnia wymogów paragrafu 3 lub 5 Aneksu lub sposób montażu nie spełnia warunków podanych w paragrafie 4 Aneksu.
2.    Paragraf 1 powinien uwzgledniać różnice w dokonanych zmianach układu przy założeniu, że wymiana części nie jest modyfikacją układu.

Artykuł 3
1.    Układ chłodniczy przed dopuszczeniem do użytkowania powinien być sprawdzony zgodnie z zasadami wymienionymi w paragrafie 7 Aneksu.
2.    Paragraf 1 powinien brać pod uwagę różnice w wykonanych zmianach układu z założeniem, że wymiana części nie jest modyfikacją układu.

Artykuł 4
Artykuły 2 i 3 nie obejmują układów chłodniczych zbudowanych przed datą wejścia w życie przepisów, oraz układów tymczasowych przeznaczonych do pracy poniżej 6 miesięcy poza stałym miejscem eksploatacji. Po tym okresie układ musi wrócić, a tymczasowe przemieszczenie, zanim nastąpi, musi być wpisane do dziennika.

Artykuł 5
Zasady te nie obejmują układów przeznaczonych na eksport, które zostały przemieszczone w celu sprawdzenia.

Artykuł 6
Nadzorujący układ chłodniczy powinien przestrzegać klauzul paragrafu 6 Aneksu.

Aneks
 

Paragraf 1.
Definicje

W Aneksie zastosowano następujące definicje:

Wziernik: Szklany element znajdujący się w zamocowaniu, lub w rurze na zbiorniku służący do wykrycia obecności medium w tej rurze lub zbiorniku.
Ciśnienie: Siła na jednostkę powierzchni, wyrażona w barach, w tym przypadku mowa o nadciśnieniu, czyli różnicy między ciśnieniem bezwzględnym a ciśnieniem atmosferycznym, chyba, że wyszczególniono ciśnienie absolutne.
Chłodziwo: płyn krążący w układzie, który jest chłodzony, aby odebrać ciepło w innej części układu.
Czynnik transportu ciepła: płyn krążący w układzie, który jest ogrzewany, aby oddać ciepło w innej części układu.
Presostat: przełącznik ciśnieniowy który się przełącza kiedy ciśnienie odbiega od wcześniej ustalonej wartości. Umożliwia wyrównanie ciśnienia.
Sprężarka: pompa gazów, lub par służąca do podnoszenia ich ciśnienia.
Sprężarka tłokowa: sprężarka w której ciśnienie gazu lub pary jest podnoszone poprzez zmniejszenie objętości komory sprężania.
Pompa tłokowa: pompa płynów, która zwiększa ciśnienie zmniejszając objętość komory sprężania.
Sprężarka odśrodkowa: sprężarka, która zwiększa ciśnienie zmieniając prędkość medium, bez zmiany objętości komory sprężania
Sprężarka niehermetyczna: sprężarka której wał napędowy przechodzi przez obudowę sprężarki
Sprężarka hermetyczna: sprężarka i napędzający ją silnik elektryczny zamknięte są w jednej szczelnej obudowie.
Sprężarka półhermetyczna: sprężarka oraz napędzający ją silnik są w połączonych ze sobą obudowach.
Maksymalne ciśnienie pracy (MCP): ciśnienie w układzie chłodniczym lub jego częściach którego nie można przekraczać, gdy system jest uruchomiony lub w spoczynku. MCP części wysokociśnieniowej może się różnic od MCP części niskociśnieniowej.
Część wysokociśnieniowa: każda część układu chłodniczego, gdzie ciśnienie zostało podwyższone przez sprężarkę, lub w którym pary są sprężane.
Część niskociśnieniowa: część obiegu chłodniczego nie należąca do strony wysokociśnieniowej.
Element rozprężny: zawór rozprężny, zawór bezpieczeństwa, element topliwy, lub pękający krążek zabezpieczający układ chłodniczy przed zwiększonym ciśnieniem.
Zawór rozprężny: element rozprężny ze stałym lub dostrajanym ciśnieniem.
Zawór bezpieczeństwa: element rozprężny ze stałym lub dostrajanym ciśnieniem, który otwiera się gdy ciśnienie w elemencie zostaje przekroczone.
Element topliwy: element rozprężny w którym powstaje otwór na skutek topienia materiału na skutek zbyt wysokiej temperatury.
Pękający krążek: element rozprężny składający się z cienkiego krążka który pęka aby uwolnić czynnik, kiedy ciśnienie jest przekroczone.
Zbiornik ciśnieniowy: każda część układu chłodniczego zawierająca czynnik chłodniczy, inna niż sprężarka, pompa, część hermetycznie zamkniętego układu absorpcyjnego, wymiennik ciepła (parownik, skraplacz), którego objętość nie przekracza 15dm3, zwój, zbiór rurek, rura z zaworami, mocowania, połączenia, urządzenia pomiarowe, kontrolne, lub zabezpieczające, część o wewnętrznej średnicy mniejszej niż 152mm i wewnętrznej objętości netto mniejszej niż 0.1 m3.
Zbiornik ciekłego czynnika:  zbiornik zbierający  płynny czynnik chłodniczy, będący częścią systemu chłodniczego do którego jest podłączony rurami, nie będący skraplaczem lub osuszaczem.
Rurka wskaźnikowa: rury podłączone równolegle do zbiornika ciekłego czynnika  tak, że poziom płynu w zbiorniku ciekłego czynnika jest zaznaczany przed kondensacje pary wodnej lub lód na zewnętrznej części rurka wskaźnikowa.  
Połączenie kołnierzowe: połączenie rur, takie, że zaokrąglone końce są złączone śrubami i uszczelką.
Złącze wciskane: połączenie rur, które może być rozerwane poprzez deformację kołka.
Połączenie skręcane: połączenie rur, w którym, uszczelka jest ściskana poprzez dokręcenie gwintowanej nakrętki.
Połączenie kołnierzowe: spojenie rur poprzez zaokrąglenie ich końców i ich połączenie śrubami.
Skraplacz: wymiennik ciepła w którym sprężony gas jest chłodzony i skraplany.
Zawór Schroedera: zawór z zewnętrznym uchwytem, który pozwala na dostęp do układu.
Maszynownia: pomieszczenie w którym układ chłodniczy się znajduje.
Przepływ: objętość czynnika przepływająca przez system w m3/h.
Zawór zaplombowany: zawór, który nie może być otwarty bez usunięcia plomby.
Zawór naprzemienny: urządzenie uszczelniające podłączone do dwóch elementów rozprężnych, skonstruowane tak, że odłączenie obydwu elementów rozprężnych jednocześnie jest niemożliwe.
Zawory odcinające: para zaworów obsługiwanych ręcznie lub automatycznie służąca do odłączenia części układu chłodniczego.
Szybkozłącza: połączenie rur do jednorazowego podłączenia do części układu które zawierają czynnik chłodniczy.

Paragraf 2.
Materiały i elementy

Paragraf 2.1
Materiały
2.1.1.    Stal i odlewy stalowe stykające się z czynnikiem chłodniczym mogą być używane tylko jeśli spełniają normę NEN-EN 10025.
2.1.2.    Miedź stykająca się z czynnikiem chłodniczym musi być beztlenowa lub odtleniona
2.1.3.    Każdy stop miedzi stykający się z czynnikiem chłodniczym może być stosowany jedynie jeśli, nie reaguje z czynnikiem chłodniczym.
2.1.4.    Aluminiowe konstrukcje osłon muszą być niestopowe.
2.1.5.    Aluminium w zastosowaniach innych niż osłonowe nie może zawierać powyżej 2% magnezu.
2.1.6.    Stopy magnezu mogą być używane jedynie jeżeli nie reagują z czynnikiem chłodniczym.
2.1.7.    Cynk może być stosowany jedynie w formie stopów miedzi zawierających cynk.
2.1.8.    Ołów można stosować jedynie jako osłony
2.1.9.    Stopy cyny lub ołowiu mogą być stosowane jedynie jeśli nie reaguują z czynnikiem chłodniczym.
2.1.10.    Nie należy używać lutów zawierających cynę.
2.1.11.    Stop lutowniczy może być stosowany jeśli nie reagujeuje z czynnikiem chłodniczym
2.1.12.    Szkło stosowane we wziernikach lub rurach musi być hartowane, bezbarwne oraz bez pęcherzyków powietrza. Musi być odporne na temperatury i ciśnienia w systemie chłodniczym oraz chemicznie obojętne wobec czynnika chłodniczego.
2.1.13.    Plastikowe węże lub rury i ich połączenia muszą być tak skonstruowane, że ich przenikanie przez czynnik chłodniczy musi stosować się do reguł przenikania dla CFC 12 w standardzie SAE J51 z Maja 1985. Takie plastikowe węże lub rury muszą także być długotrwale odporne na uszkodzenia mechaniczne, termiczne, elektryczne lub kurczenie.
2.1.14.    Materiały osłonowe muszą być odporne na stosowany czynnik chłodniczy, olej, występujące naprężenia i temperatury.
2.1.15.    Odlewy stalowe mogą być stosowane jeżeli następujące warunki są spełnione
a)    ciśnienie projektowane nie powinno przekraczać 25 bar;
b)    odlew musi być hartowany;
c)    odlew nie może być spawany;
d)    rury muszą być zabezpieczone przed uszkodzeniami
2.1.16.    Jeśli czynnik chłodniczy jest stosowany jako chłodziwo lub czynnik transportu ciepła wymagania 2.1.1 do 2.1.15 stosują się do każdego materiału w kontakcie z czynnikiem chłodniczym

Paragraf 2.2
Elementy

Paragraf 2.2.1
Sprężarki

2.2.1.1    Jeśli całkowita ilość czynnika w systemie chłodniczym jest równa lub większa niż 10kg, ale nie przekracza 100kg połączenia do pomiaru wysokiego i niskiego ciśnienia muszą się znajdować w pobliżu sprężarek.
2.2.1.2    Jeśli całkowita ilość czynnika w systemie chłodniczym jest równa lub większa niż 100kg, sprężarki w każdym obiegu chłodniczym muszą posiadać wskaźniki ciśnienia.
2.2.1.3    Każda sprężarka posiadająca zawór opróżniający, zewnętrzny zawór odcinający lub gdy przepływ przekracza 90m3/h, musi być wyposażona w presostat wysokiego ciśnienia.
2.2.1.4    Punkt pomiaru wysokiego ciśnienia i presostatu wysokiego ciśnienia lub pomiaru niskiego ciśnienia i presostatu niskiego ciśnienia musi się znajdować między sprężarką a zaworem opróżniającym lub odcinającym. Tak samo jak pomiędzy sprężarką a zaworem ssawnym.
2.2.1.5    Jeśli system chłodniczy zawiera sprężarkę tłokową o przepływie powyżej 90m3/h, zewnętrzny zawór rozprężny lub pękający krążek musi być zainstalowany pomiędzy sprężarką a zaworem opróżniającym lub pomiędzy sprężarką a zaworem odcinającym, które opróżniają do części ssawnej lub istniejącego w tym celu zbiornika.
2.2.1.6    W odróżnieniu od zasady 2.2.1.5 zawór rozprężny lub pękający krążek nie muszą być stosowane, jeśli ciśnienie robocze systemu chłodniczego nie przekracza ciśnienie robocze sprężarki.
2.2.1.7    W odróżnieniu od zasady 2.2.1.3 sprężarka odśrodkowa nie musi posiadać presostatu wysokiego ciśnienia jeśli robocze ciśnienie sytemu chłodniczego nie może zostać przekroczone.
2.2.1.8    Każda uszczelka wału sprężarki musi być długoterminowo odporna na ciśnienie robocze systemu chłodniczego i występujące temperatury.
2.2.1.9    Każda sprężarka musi posiadać tabliczkę znamionową lub dokument w pobliżu systemu chłodniczego, który zawiera następujące dane:
a)    typ sprężarki;
b)    ciśnienie testowe;
c)    maksymalne ciśnienia pracy części wysoko i nisko – ciśnieniowej.
2.2.1.10    Tabliczka znamionowa lub dokument o których mowa w zasadzie 2.2.1.9 każdej sprężarki niehermetycznej muszą zawierać maksymalną prędkość obrotową.
2.2.1.11    Tabliczka znamionowa lub dokument o których mowa w zasadzie 2.2.1.9 i 2.2.1.10 nie są wymagane w ruchomych systemach chłodniczych o zawartości czynnika chłodniczego poniżej 3kg.
2.2.1.12    Tabliczka znamionowa lub dokument o których mowa w zasadzie 2.2.1.9 każdej sprężarki hermetycznej lub półhermetycznej musi także zawierać napięcie nominalne i natężenie.
2.2.1.13    Każda sprężarka tłokowa musi być wyposażona w zawór upustowy na stronie tłocznym, który prowadzi do części niskociśnieniowej układu chłodniczego.
2.2.1.14    Kiedy opróżnia się sprężarkę z oleju należy przedsięwziąć odpowiednie środki w celu zebrania z niego czynnika chłodniczego.

Paragraf 2.2.2
Zbiorniki ciśnieniowe

2.2.2.1    Każdy zbiornik ciśnieniowy o wewnętrznej średnicy równej lub większej niż 152mm zawierający płynny czynnik chłodniczy który może być odłączony od innych części systemu chłodniczego musi być zabezpieczony zaworem upustowym.
2.2.2.2    Każdy zbiornik ciśnieniowy o objętości brutto równej lub większej niż 0.1 m3 musi posiadać zawór bezpieczeństwa.
2.2.2.3    Każdy zbiornik ciśnieniowy o objętości brutto poniżej 0.1 m3 musi posiadać zawór upustowy który jest połączony z niskociśnieniową częścią systemu chłodniczego.
2.2.2.4    W odróżnieniu do zasad 2.2.2.1 do 2.2.2.3 żaden element upustowy nie jest wymagany jeśli zbiornik ciśnieniowy nie może być odłączony od układu chłodniczego w sposób inny niż poprzez jeden lub dwa zawory, które można zabezpieczyć w pozycji otwartej a układ chłodniczy nie zadziała jeśli są one w pozycji zamkniętej.
2.2.2.5    Każdy zbiornik ciśnieniowy posiadający ogrzewanie musi posiadać wskaźnik ciśnienia i termometr.
2.2.2.6    Każda instalacja z obejściem elementu  upustowego poprzez bypass musi być zbudowana tak aby nie uwalniała żadnej ilości czynnika.

Paragraf 2.2.3
Zbiorniki ciekłego czynnika

2.2.3.1    Jeżeli układ chłodniczy posiada zbiornik czynnika, nie powinien on nigdy być napełniony więcej niż w 80% swojej pojemności przy maksymalnych temperaturach czynnika.
2.2.3.2    Każdy zbiornik czynnika musi posiadać wskaźnik poziomu. Maksymalny poziom cieczy opisany w zasadzie 2.2.3.1, musi być wyraźnie zaznaczony na wskaźniku.
2.2.3.3    W odróżnieniu do zasady 2.2.3.2 szklany wziernik wystarczy na zbiorniku czynnika o objętości netto poniżej 0.3m3, w tym przypadku na wzierniku musi być wyraźnie zaznaczony maksymalny poziom czynnika.
2.2.3.4    Zasada 2.2.3.2 nie dotyczy zbiorników czynnika o objętości netto poniżej 0.1m3, których nie można odłączyć od innych części układu chłodniczego w sposób inny niż za pomocą jednego lub dwóch zaworów, które można zabezpieczyć w pozycji otwartej a układ chłodniczy nie zadziała jeśli zawory te są zamknięte.
2.2.3.5    Układ chłodniczy może posiadać rurka wskaźnikowa do pomiaru poziomu czynnika w zbiorniku czynnika jeśli rurka wskaźnikowa  jest wyposażony w wziernik na poziomie maksymalnej ilości czynnika, a rurka wskaźnikowa jest odporny na korozję.
2.2.3.6    Jeżeli którykolwiek zawór wskaźnika jest zamknięty, wskaźnik nie może być wypełniony więcej niż w 80%.   

Tabela 1.
Miedziane orurowanie
Następujące wartości powinny być stosowane w prostych odcinkach rur miedzianych.
(1) średnica zewnętrzna mm, (2) minimalna grubość ścianek mm, (3) maksymalne ciśnienie bar

(1)        (2)        (3)
<12        1.0        91
12        1.0        91
15        1,0        71
18        1,0        59
22        1,1        53
28        1,2        45
35        1,3        39
42        1,4        34
54        4,5        29
67        4,9        29
80        2,1        27
93        2,3        25

Następujące wartości powinny być zachowane dla miedzianych rur na zgięciach
(1)średnica zewnętrzna mm, (2) minimalna grubość ścianek mm, (3) maksymalne ciśnienie bar

(1)        (2)        (3)
Kapilary
1/4”        0,16        136
5/16”        0,80        112
3/8”        0,80        92
1/2”        0,80        67
5/8”        0,90        60
3/4”        0,90        50
7/8”        1,06        50

Paragraf 2.2.4
Orurowanie

2.2.4.1    Każda miedziana rura zawierająca czynnik chłodniczy musi posiadać ścianki o grubości wymienionej w Tabeli 1, w zależności od jej zewnętrznej średnicy. Maksymalne dopuszczalne ciśnienie, w zależności od zewnętrznej średnicy i grubości ścianki także jest wymienione w Tabeli 1.
2.2.4.2    W odróżnieniu do postanowienia 2.2.4.1 grubość ścianek rur miedzianych o zewnętrznej średnicy równej lub większej niż 9.5mm, ale mniejszej niż 15.9mm, stosowanej w częściach o nakładanych żebrach może być mniejsza niż wyszczególnione w Tabeli 1, ale musi być przynajmniej 0.4mm.
2.2.4.3    W odróżnieniu do postanowienia 2.2.4.1 grubość ścianki miedzianej rury o średnicy mniejszej niż 9.5mm stosowanej z nakładanymi żebrami może być mniejsze niż wyszczególnione w Tabeli 1, ale musi być przynajmniej 0.3mm.
2.2.4.4    Miedziane kolektory w ożebrowanych częściach i zagięciach rur które nie są osłonięte w odpowiedni sposób, muszą być zamocowane przy użyciu wzmocnionych połączeń rurowych spełniających wymiary wymienione w postanowieniu 2.2.4.1
2.2.4.5    Bez uprzednich wymagań z postanowienia 2.1.1 rury stalowe i połączenia spawane stosowane w niskich temperaturach muszą posiadać następujące minimalne wytrzymałości na uderzenia, zależne od temperatury pracy i grubości ściany:
a)    przy temperaturach pracy równych lub mniejszych niż -30stC ale wyższych niż _40stC i grubości ściany równej lub mniejszej niż 10mm wytrzymałość na uderzenia powinna wynosić przynajmniej 27 Juli przy -20stC.
b)    Przy temperaturach pracy równych lub mniejszych niż -40stC i grubości ściany równej lub mniejszej niż 10mm wytrzymałość a uderzenia powinna wynosić przynajmniej 40 Juli przy -40stC.

Paragraf 2.2.5
Wskaźniki poziomu cieczy

2.2.5.1    Ciśnienie testowe każdego wskaźnika poziomu cieczy powinno być przynajmniej równe ciśnieniu maksymalnemu w miejscu układu w jakim wskaźnik będzie pracował.
2.2.5.2    Jeżeli stosowany jest szklany wskaźnik, musi być on zamocowany na obu końcach w uszczelnieniu, które zamyka się automatycznie jeśli szkło się stłucze.

Paragraf 2.2.6
Zawory

2.2.6.1    Każdy zawór zamontowany w układzie chłodniczym musi posiadać poziom szczelności wymagany w momencie montażu.
2.2.6.2    Układ chłodniczy musi posiadać ilość zaworów pozwalającą na jego obsługę bez straty czynnika chłodniczego.
Paragraf 2.2.7
Wskaźniki ciśnienia

2.2.7.1    Każdy wskaźnik ciśnienia połączony na stałe z instalacją musi wytrzymywać przynajmniej maksymalne ciśnienie robocze części układu chłodniczego w której jest zamocowany. Dowodem na to jest certyfikat producenta oraz sposób w jaki to sprawdzono.
2.2.7.2    Jeśli na tabliczce wskaźnika zamocowanego na stałe jest zaznaczona temperatura nasycenia odpowiadająca mierzonym ciśnieniom, musi być także określony, stosowany czynnik chłodniczy.
2.2.7.3    Każdy wskaźnik ciśnienia musi wytrzymać ciśnienie testowe części układu chłodniczego na której jest zamocowany bez nieprawidłowości w jego działaniu.

Paragraf 2.2.8
Złącza

2.2.8.1    Rury muszą być łączone poprzez spawanie lub lutowanie
2.2.8.2    W odróżnieniu do postanowienia 2.2.8.1 zezwala się na połączenia kołnierzowe, wciskane, z coupling nut and flat or tapered parking or trapperd o-ring, jeśli uszczelka jest wymieniana przy każdym rozłączaniu.
2.2.8.3    Spawanie, lutowanie  w stosowaniu innym niż przy produkcji seryjnej w fabryce musi być wykonywane przez osobę z certyfikatem odpowiedniej instytucji jak wyszczególniono w Artykule 10, paragraf 1 na temat dekretu o substancjach niszczących warstwę ozonową.
2.2.8.4    Lut może być używany jedynie do uszczelniania lutowanych połączeń śrubowych.
2.2.8.5    Rury o różnych średnicach muszą być łączone przejściówkami jeśli te są dostarczane przez producenta.
2.2.8.6    Rury o tej samej średnicy mogą być łączone złączami jedynie jeśli jeden z końców rur jest rozciągany lub kiedy połączenie jest identyczne z fabrycznym. Takie połączenia powinny być spawane lub lutowane.
2.2.8.7    Połączenia kołnierzowe muszą być wykonane w taki sposób, że ich wypełnienie nie może być wyciśnięte.
2.2.8.8    Wypełnienie musi być nieprzepuszczalne i może być stosowane jedynie jeśli nie  reaguje z czynnikiem chłodniczym lub olejem wykorzystywanym w systemie chłodniczym.
2.2.8.9    Złącza skręcane mogą być stosowane jedynie w rurach transportujących płyny o zewnętrznej średnicy poniżej 32mm, lub w rurach transportujących pary o średnicy zewnętrznej poniżej 40mm.
2.2.8.10    Połączenia kołnierzowe nie mogą być stosowane w układach chłodniczych.
2.2.8.11    W odróżnieniu do postanowienia 2.2.8.10 Połączenia kołnierzowe w układach chłodniczych powstałych przed 17 Marca 1993 mogą być wymieniane na Połączenia kołnierzowe

Paragraf 3.
Projekt

3.1    Każdy system chłodniczy musi być zaprojektowany w następujący sposób:
a)    żadna ilość czynnika nie jest tracona podczas normalnej pracy systemu chłodniczego
b)    żadna ilość czynnika nie jest tracona w wyniku korozji, naprężeń lub wibracji które mogą mieć miejsce przy normalnej pracy systemu chłodniczego
c)    podłączanie, utrzymanie i inspekcja mają być wykonywane bez straty czynnika
d)    ciśnienia występujące gdy układ jest w spoczynku lub podczas transportu nie prowadzą do straty czynnika
3.2    Następujące czynniki powinny być rozpatrzone przy obliczaniu maksymalnego ciśnienia systemu chłodniczego:
a)    temperatura otoczenia
b)    obecność gazów nie skraplających się
c)    różnica pomiędzy ciśnieniem pracy systemu a temperaturą ustawioną na presostacie
d)    metoda odtajania
e)    przeznaczenie układu chłodniczego
f)     skuteczność izolacji
g)    możliwość zanieczyszczenia lub uszkodzenia układu chłodniczego

3.3    Jeśli układ chłodniczy jest podzielony na oddzielne sekcje, z których każda ma inne maksymalne ciśnienie pracy, normalne ciśnienie pracy układu lub sekcji musi być niższe niż maksymalne ciśnienie układu chłodniczego lub tej sekcji.
3.4    Projektowane ciśnienie jakiejkolwiek części nie może być niższe niż maksymalne ciśnienie w układzie lub części układu w jakiej się znajduje.
3.5    Stosunek pomiędzy ciśnieniem a maksymalnym ciśnieniem pracy w układzie chłodniczym powinien spełniać wymogi opisane w Tabeli 2.   

Tabela 2
Wymagane ciśnienia
Ciśnienie projektowane:
Przynajmniej 1.0x MCP
Wytrzymałość elementów z odlewów stalowych:
Przynajmniej 1.5x MCP
Wytrzymałość elementów z blachy kutej i ciągnionej:
Przynajmniej 1.3x MCP
Wytrzymałość całego systemu, lub sekcji sytemu:
Przynajmniej 1.0, maksymalnie 1.3x MCP
Ciśnienie sprawdzania przecieków:
Maksymalnie 1.0x MCP
Ustawienie presostatu:
Równe lub mniejsze niż 0.9x MCP
Ustawienie elementu rozprężnego:
Równe 1.0x MCP
Ciśnienie przy którym element rozprężny się otwiera:
Maksymalnie 1.1x MCP

3.6    W systemie chłodniczym w którym część niskociśnieniowa nie może być odizolowana od części wysokociśnieniowej, ciśnienie testowe może być równe maksymalnemu ciśnieniu pracy strony niskociśnieniowej, jeśli elementy części wysokociśnieniowej zostały przetestowane zgodnie z wymogami Tabeli 2.

Paragraf 4
Montaż

Paragraf 4.1
układy chłodnicze znajdujące się poza budynkami

4.1.1    Każdy układ chłodniczy znajdujący się poza budynkiem musi być tak skonstruowany tak, że pogoda nie powoduje straty czynnika chłodniczego.
4.1.2    Zbiorniki zawierające czynnik chłodniczy pod ciśnieniem muszą być osłonięte przed promieniowaniem słonecznym.

Paragraf 4.2
Orurowanie

4.2.1    Każda rura, która może zawierać czynnik musi być zamocowana za pomocą uchwytu lub wspornika.
4.2.2    Każda rura mogąca zawierać czynnik chłodniczy musi być zamocowana w sposób, który pozwoli jej na swobodne rozszerzanie się.
4.2.3    Połączenia kołnierzowe i śrubowe muszą być dostępne dla inspekcji, chyba, że są częścią izolowanej rury.
4.2.4    Wolna przestrzeń wokół rur musi być tak zaaranżowana aby pozwalała na inspekcje i uszczelnienie połączeń.
4.2.5    Rury i rury izolowane narażone na kontakt z parami wody muszą być odporne na korozję. Rury nie izolowane muszą być tak skonstruowane aby nie dopuszczać do kondensacji pary wodnej.
4.2.6    Rury przechodzące przez przegrody budowlane oraz rury znajdujące się w duktach muszą być połączone poprzez spawanie lub lutowanie jeśli połączenie jest w miejscu penetracji lub dukcie.
4.2.7    Rury przechodzące przez przegrody budowlane muszą być odpowiednio zabezpieczone w miejscu penetracji.
4.2.8    Rury nie mogą być zamontowane w szybach wind
4.2.9    Rury podłączone do urządzeń pomiarowych, kontrolnych lub bezpieczeństwa muszą być zrobione ze stali, plastiku lub miedzi. Jeśli miedź jest stosowana rury muszą spełniać założenia z punktu 2.2.4.1

Paragraf 4.3
Zawory

4.3.1    Zawory muszą być zamontowane zgodnie z zaleceniami producenta oraz muszą być łatwo dostępne.
4.3.2    Zawory nie mogą być zamontowane w miejscach do których trzeba się czołgać
4.3.3    Musi być możliwe zamknięcie zaworu przy wskaźniku który nie jest aktualnie obserwowany.

Paragraf 4.4
Ochrona układów chłodniczych

Paragraf 4.4.1
Ogólnie

4.4.1.1    Ciśnienie w układzie chłodniczym podczas jego pracy, spoczynku lub transportu nie może przekraczać maksymalnego ciśnienia pracy więcej niż 10%.
4.4.1.2    Układy chłodnicze muszą być zabezpieczone przez przynajmniej jeden element upustowy.
4.4.1.3    W odróżnieniu od postanowienia 4.4.1.2 zabezpieczenie presostatem musi być zapewnione jeśli całkowite napełnienie czynnikiem chłodniczym jest mniejsze niż 100kg a przepływ przez sprężarkę  jest mniejszy niż 90m3/h.
4.4.1.4    W odróżnieniu do postanowienia 4.4.1.2 i 4.4.1.3 zabezpieczenie presostatem musi być zapewnione jeśli całkowite napełnienie czynnikiem chłodniczym jest równe lub przekracza 100kg,  presostat musi posiadać manualny reset i drugi presostat z manualnym reset’em podłączony równolegle. Dodatkowo każda sprężarka musi posiadać zawór rozprężny który jest połączony z częścią niskociśnieniową układu chłodniczego lub przeznaczonym do tego celu zbiornikiem.
4.4.1.5    Jeśli urządzenie sprężające jest w stanie wytworzyć ciśnienie przekraczające maksymalne ciśnienie pracy układu chłodniczego, układ musi być wyposażony przynajmniej w presostat
4.4.1.6    Postanowienie 4.4.1.5 nie stosuje się do układów chłodniczych o całkowitym napełnieniu poniżej 3kg i kiedy ma miejsce jedna z następujących sytuacji:
a)    silnik działa bez przerwy do momentu kiedy osiągnięta jest równowaga ciśnień
b)    silnik zatrzymuje się kiedy jest przeciążony
c)    napięcie jest odcięte przez termiczne urządzenie zabezpieczające jeśli wcześniej ustalona temperatura jest przekroczona
d)    wewnętrzny element upustowy łączy stronę wysokociśnieniową z niskociśnieniową
e)    urządzenie zwiększające ciśnienie nie jest w stanie wytworzyć ciśnienia większego niż maksymalne ciśnienie pracy sytemu
f)    termiczne urządzenie zabezpieczające wyłącza urządzenie zwiększające ciśnienie zanim maksymalne ciśnienie pracy jest osiągnięte
4.4.1.7    Między presostatem nie może być zaworu o czym jest mowa w postanowieniu 4.4.1.5 ani żadnego urządzenia zwiększającego ciśnienie, chyba, że:
a)    zamontowany jest drugi presostat a zawór jest naprzemienny
b)    zawór rozprężny lub pękający dysk jest zamontowany między częścią wysoko i nisko-ciśnieniową sytemu chłodniczego
c)    zastosowany jest zawór, który można zabezpieczyć w pozycji otwartej, a w innym przypadku system chłodniczy nie zadziała

Paragraf 4.4.2
Elementy upustowe

4.4.2.1    Ciśnienie przy jakim element upustowy pracuje nie może przekraczać maksymalnego ciśnienia pracy układu chłodniczego lub części w której jest zamocowany. W momencie pracy elementu upustowego ciśnienie nie może przekraczać maksymalnego ciśnienia pracy układu chłodniczego o więcej niż 10%.
4.4.2.2    Elementy upustowe muszą być w stanie pracować w przypadku zewnętrznego uszkodzenia mechanicznego.
4.4.2.3    Czynnik chłodniczy uwalniany przez element upustowy musi być uwalniany do części niskociśnieniowej układu chłodniczego, chyba, że uwolnienie do części niskociśnieniowej nie da wystarczającego spadku ciśnienia aby uniknąć przedostanie się czynnika do atmosfery.
4.4.2.4    Każdy element upustowy musi mieć taką konstrukcję, aby niemożliwe było jego zamknięcie i łatwe było jego zdjęcie do inspekcji.
4.4.2.5    Światło rur wychodzących z elementu upustowego nie może być ograniczone przez pozostałości spawania połączeń.
4.4.2.6    Wszystkie fabryczne elementy łączące element upustowy muszą mieć muszą mieć ten sam prześwit co element upustowy.

Paragraf 4.4.3
Zawory bezpieczeństwa

4.4.3.1    Każdy zawór bezpieczeństwa uwalniający czynnik chłodniczy do atmosfery musi mieć kolejny zawór bezpieczeństwa podłączony równolegle. Obydwa zawory bezpieczeństwa muszą być podłączone przez przełączający zawór.
4.4.3.2    Zawory bezpieczeństwa muszą być zamontowane z pękającymi krążkami, aby zabezpieczyć je przed przeciekami. Pękający krążek musi być zamontowany pod prąd w stosunku do zaworu bezpieczeństwa. Przestrzeń między nimi musi mieć miejsce do pomiaru ciśnienia
4.4.3.3    W odróżnieniu do postanowienia 4.4.3.2 instalacja  pękającego krążka jest dopuszczalna jeśli równoważący zawór bezpieczeństwa jest stosowany, na którego działanie nie ma wpływu ciśnienie między zaworem a pękającym dyskiem.
4.4.3.4    Średnica pękającego krążka z kierunku od zaworu bezpieczeństwa musi być równa lub większa niż średnica upustu zaworu bezpieczeństwa. Krążek musi być usytuowany w taki sposób, że jego pęknięcie nie może w żaden sposób wpływać na działanie upustu zaworu bezpieczeństwa.
4.4.3.5    Jeden z otworów zaworu przełączającego musi być zawsze w pełni otwarty.
4.4.3.6    Zawory bezpieczeństwa i rury upustowe muszą być zbudowane tak, aby nie dopuścić do kondensacji z powodów atmosferycznych.
4.4.3.7    Zawory bezpieczeństwa muszą mieć wyraźnie napisane ciśnienie otwarcia

Paragraf 4.4.4
Pękające krążki

4.4.4.1    Pękające krążki mogą być stosowane jedynie do zabezpieczania przed wewnętrznym nadciśnieniem lub podciśnieniem. W innych przypadkach stosuje się je seryjnie z zaworami bezpieczeństwa.
4.4.4.2    Pękające krążki muszą być odpowiednio zamocowane w uchwytach.
4.4.4.3    Pękające krążki muszą mieć napisane ciśnienie otwarcia, które można odczytać bez zdejmowania uchwytu krążka.

Paragraf 4.4.5
Elementy topne

4.4.5.1    Elementy topne nie mogą być jedynym elementem upustowym w żadnym układzie chłodniczym w którym masa czynnika jest równa lub przekracza 3kg.
4.4.5.2    Postanowienie 4.4.5.1 nie dotyczy sytuacji gdy element topny jest stosowany jako zawór przelewowy z części wysoko do nisko-ciśnieniowej układu chłodniczego i nie jest możliwe zastosowanie w tym celu zaworu upustowego

Paragraf 4.4.6
Usytuowanie urządzeń upustowych

4.4.6.1    Urządzenia upustowe muszą znajdować się na lub w pobliżu części układu chłodniczego którą zabezpieczają. Urządzenia upustowe muszą być łatwodostępne i muszą znajdować się powyżej poziomu cieczy.
4.4.6.2    Drugie zdanie postanowienia 4.4.6.1 nie odnosi się do urządzeń upustowych znajdujących się na rurach transportujących płyny.
4.4.6.3    Pomiędzy urządzeniem upustowym a  częścią układu chłodniczego jaki zabezpiecza nie może być żadnego zaworu innego niż zawór przełączający  lub takiego który można zabezpieczyć w pozycji otwartej. Każdy zamknięty zawór na tej drodze powinien nie dopuszczać do uruchomienia układu chłodniczego.
4.4.6.4    Jeśli urządzenie upustowe ma upust do części niskociśnieniowej układu chłodniczego, powinien on być jak najmniej podatny na wpływ ciśnienia zwrotnego.

Paragraf 4.4.7
Przepustowość urządzeń upustowych

4.4.7.1    Jeśli stosuje się dwa lub więcej urządzeń upustowych rozpatrzyć należy zastąpienie ich jednym urządzeniem rozprężnym.
4.4.7.2    Jeśli stosowane są dwa urządzenia upustowe z zaworem przełączającym nad nimi, każde urządzenie upustowe musi mieć odpowiednią przepustowość aby zabezpieczyć układ chłodniczy.
4.4.7.3    Wymiary urządzeń upustowych dla zbiorników ciśnieniowych muszą być opracowane na podstawie maksymalnego możliwego zysku ciepła, zgodnie z częścią 7 DIN, standardu 8975.

Paragraf 4.4.8
Rury upustowe i urządzenia upustowe

4.4.8.1    Jeśli rura upustowa jest stosowana do więcej niż jednego urządzenia upustowego, spadek ciśnienia musi być obliczany na podstawie najniższego ciśnienia przy którym urządzenie upustowe może pracować, oraz na podstawie ciśnienia które wystąpi kiedy wszystkie urządzenia upustowe otworzą się jednocześnie.
4.4.8.2    Jeśli stosowana jest rura jak zdefiniowano w 4.4.8.1, powinno zostać rozważone zastąpienie urządzeń upustowych jednym.
4.4.8.3    Połączenie do rur upustowych musi być wykonane tak, aby możliwe było sprawdzenie działania pojedynczego urządzenia upustowego.
4.4.8.4    Urządzenia wentylacyjne muszą być zbudowane tak, że wentylowany gaz nie zawiera więcej niż 20% czynnika chłodniczego. Wentylacja automatyczna musi posiadać możliwość zapisu okresów otwarcia.

Paragraf 4.4.9
Inne urządzenia zabezpieczające
4.4.9.1    Układy chłodnicze z częściami, które mogą zostać uszkodzone przez zamarzanie, muszą być wyposażone w zabezpieczenie przed zbyt niskimi temperaturami lub zbyt niskimi ciśnieniami.
4.4.9.2    W instalacjach zawierających powyżej 30kg czynnika należy zastosować ograniczniki wysokiego ciśnienia i wysokiej temperatury, takie, że możliwe jest ich ręczne ustawienie.

Paragraf 4.4.10
Elementy do zebrania,  napełniania i odprowadzenia czynnika chłodniczego

4.4.10.1    Układy chłodnicze zawierające powyżej 10kg czynnika muszą posiadać elementy do zebrania całej objętości czynnika.
4.4.10.2    Układy chłodnicze zawierające 10kg lub mniej czynnika muszą posiadać przynajmniej dwa zawory aby oddzielić część wysoko od nisko-ciśnieniowej
4.4.10.3    Postanowienia 4.4.10.1 i 4.4.10.2 nie są stosowane gdy cały czynnik chłodniczy może być odprowadzony przez oddzielną jednostkę pompową, do oddzielnego zbiornika na stałe zamontowanego do układu chłodniczego. Jeśli w pomieszczeniu jest więcej niż jeden układ chłodniczy pojedynczy zbiornik zbiorczy może być stosowany pod warunkiem, że jego jest w stanie zmieścić całkowitą ilość czynnika z obu instalacji, oraz, że jest to ten sam czynnik.
4.4.10.4    Układ chłodniczy o całkowitej objętości czynnika równej lub większej niż 1000kg musi posiadać zawory blokujące. Usytuowanie i liczba zaworów musi być tak rozwiązane, aby zminimalizować wycieki i stratę czynnika.
4.4.10.5    Systemy chłodnicze o zawartości czynnika chłodniczego równej lub większej niż 3kg muszą posiadać przynajmniej dwa zawory lub zawory Schrader’a, z czego jeden jest zainstalowany po stronie wysokociśnieniowej, usytuowane tak aby można było usunąć czynnik chłodniczy używając zewnętrznej pompy ssącej.
4.4.10.6    Przed podjęciem konserwacji lub instalacji na układzie chłodniczym lub jego części nadciśnienie w danej części musi zostać obniżone do 0.05 bar lub mniej.
4.4.10.7    Przed rozłożeniem układu chłodniczego ciśnienie musi zostać obniżone do:
a)    0.6 bar (ciśn. bezwzględne lub mniej w układach chłodniczych o objętości poniżej 0.2m3
b)    0.3 bar (ciśn.. bezwzględne) w układach o objętości równej lub mniejszej niż 0.2m3.

Paragraf 4.4.11
Instalacja elektryczna

4.4.11.1    Instalacje elektryczne układów chłodniczych muszą być zgodne z NEN1010 i wymaganiami dostawcy energii.
4.4.11.2    Zasilanie części układu chłodniczego zawierającego czynnik chłodniczy musi być poprowadzony w taki sposób, aby możliwe było jego odłączenie bez odłączenia innych części układu chłodniczego.
4.4.11.3    Alarmy i urządzenia wykrywające przecieki muszą mieć niezależne źródło zasilania.

Paragraf 5
Maszynownie

5.1    Jeśli układ chłodniczy zawiera całkowitą ilość czynnika równą lub większa niż 300kg, pewne jego części, a zawsze sprężarki muszą znajdować się w pomieszczeniach spełniających warunki niniejszego paragrafu.
5.2    W odróżnieniu do postanowienia 5.1 dopuszczalne jest umieszczanie wszystkich części układu chłodniczego ze sprężarkami włącznie poza opisanymi pomieszczeniami, jeśli znajdują się one w szafach spełniających założenia dla takich pomieszczeń.
5.3    Maszynownie jednego lub większej ilości układów chłodniczych gdzie całkowita ilość czynnika na jeden układ jest większa niż 1000kg muszą być wyposażone w stale działające urządzenia detekcyjne.
5.4    Urządzenia detekcyjne o których mowa w postanowieniu 5.3 muszą mieć niskie i wysokie poziomy detekcji. Niski poziom detekcji musi być w stanie wykryć koncentracje przynajmniej 100ppm, a wysoki musi odpowiadać wartości MAC dla stosowanego czynnika.

Tabela 3
MAC dla odpowiednich czynników
Czynnik        MAC
CFC 11        1000     ppm
CFC 12        1000     ppm
CFC 13        1000     ppm
CFC 12b1        1000     ppm
CFC 113        1000     ppm
CFC 114        1000     ppm
CFC 115        1000    ppm

HCFC 22        1000     ppm
HCFC 123        30    ppm
HCFC 134        500    ppm

HFC 125        1000     ppm
HFC 134a        1000     ppm

5.5    Jeśli MAC czynnika jest niższy niż 100ppm, urządzenia detekcyjne muszą być w stanie zmierzyć przynajmniej MAC, w odróżnieniu do postanowienia 5.4
5.6    W pomieszczeniu powinno się znajdować przynajmniej pięć punktów pomiarowych
5.7    Przynajmniej jeden punkt pomiarowy musi znajdować się w pobliżu podłogi.
5.8    Przynajmniej jeden punkt pomiarowy musi znajdować się na wylocie wentylacyjnym.
5.9    Dobrze widoczny na zewnątrz maszynowni znak świetlny lub dźwiękowy musi powiadamiać o detekcji czynnika.
5.10    Maszynownia w której znajduje się jeden lub więcej systemów chłodniczych, gdzie całkowita zawartość czynnika w pojedynczym systemie przekracza 1000kg musi posiadać centralny panel sterowniczy i kontrolny na zewnątrz maszynowni wraz z wyłącznikami awaryjnymi. Układ chłodniczy nie może być uszkadzany działaniem wyłączników awaryjnych

Paragraf 6
Zarządzanie, inspekcja, konserwacja i nadzór
Paragraf 6.1
Ogólnie

6.1.1    Układy chłodnicze muszą być tak zarządzane, aby zapobiegać utracie czynnika.
6.1.2    Zarządca musi organizować inspekcje oraz konserwacje układu chłodniczego.
6.1.3    Zarządca układu chłodniczego z całkowitą masą czynnika równej lub większej niż 3kg musi przeprowadzać inspekcje i zabiegi konserwacyjne przynajmniej corocznie przy pomocy uprawnionej osoby, o której mowa w artykule 10 paragraf 1 Dekretu na temat substancji które niszczą warstwę ozonową, lub przy pomocy pracownika firmy posiadającej takie uprawnienia.
6.1.4    Inspekcja o której mowa w postanowieniu 6.1.3, musi zawierać:
a)    przecieki czynnika chłodniczego
b)    korozję
c)    szczelność połączeń rur

6.1.5    Układy chłodnicze o całkowitej masie czynnika chłodniczego równej lub przekraczającej 1000kg muszą być pod stałym nadzorem.
6.1.6    W odróżnieniu do postanowienia 6.1.5 okresowy nadzór jest dozwolony jeśli układ chłodniczy posiada automatyczny nadzór i system alarmowy, który jest połączony ze stanowiskiem kontrolnym obsługiwanym przez ludzi.
6.1.7    W momencie odkrycia awarii, która może prowadzić do utraty czynnika układ należy wyłączyć natychmiastowo. Układ można włączyć ponownie jedynie po naprawie problemu i przeprowadzeniu inspekcji jak wyszczególniono w paragrafie 7.
6.1.8    Wycieki czynnika i inne defekty należy naprawić natychmiastowo.
6.1.9    Żaden układ chłodniczy z którego wyciekł czynnik nie może być ponownie napełniony przed naprawą nieszczelności, lub jakiejkolwiek innej wady.

Paragraf 6.2
Książka serwisowa systemu

6.2.1    Zarządzający układem chłodniczym o masie czynnika równej lub większej niż 3 kg, w każdej sytuacji poza transportem morskim, musi mieć książkę serwisową w pobliżu systemu chłodniczego.
6.2.2    W odróżnieniu do postanowienia 6.2.1 w przypadku ruchomych systemów chłodniczych jest dozwolone, aby książka serwisowa znajdowała się w centrali, gdzie zarządzający układem ma do niej szybki dostęp, pod warunkiem, że kopia książki serwisowej o której mowa w paragrafie 6.4 jest z układem chłodniczym. Ta kopia musi zawierać:
a)    datę powstania kopii
b)    Imię, Nazwisko i adres zarządzającego systemem, który posiada pełną wersję.
c)    Ilość i typ czynnika chłodniczego
d)    Datę ostatniej inspekcji oraz nazwę, adres i numer telefonu firmy która ją wykonała.
e)    Wykaz ilości czynnika chłodniczego który został dolany do instalacji w ciągu dwóch lat poprzedzających ostatnią konserwację

6.2.3    Zarządzający układem chłodniczym o którym mowa w postanowieniach 6.2.1 i 6.2.2 musi się upewnić, że następujące informacje znajdują się w książce serwisowej, opisane datą rozpoczęcia i czasem trwania:
a)    rodzaj inspekcji, konserwacji, napraw i instalacji wykonanych na układzie chłodniczym.
b)    Awarie i alarmy związane z układem chłodniczym.
c)    Ilość i typ czynnika chłodniczego w układzie.
d)    Ilość i typ czynnika chłodniczego odciągniętego z układu.
e)    Wyniki pomiarów szczelności.
f)    Imię i Nazwisko osoby przeprowadzającej czynności od a do e i jeśli możliwe nazwę i adres firmy która ją zatrudnia.
g)    Pieczątka osoby opisanej w punkcie f

Paragraf 6.3
Inspekcja wyposażenia kontrolnego

6.4.1    Każdy układ chłodniczy o masie czynnika chłodniczego równej lub większej niż 3kg musi być sprawdzany przynajmniej raz na rok kalendarzowy pod kątem poprawnego działania i przeciwdziałania wyciekom. Jeśli wykryto wyciek następna inspekcja musi się odbyć nie później niż 6 miesięcy później.
6.4.2    Jeśli układ posiada 30kg lub więcej czynnika, inspekcje pod kątem poprawnego działania i przeciwdziałania wyciekom muszą odbywać się przynajmniej raz w kwartale.
6.4.3    Jeśli układ posiada 300kg lub więcej czynnika, inspekcje pod kątem poprawnego działania i przeciwdziałania wyciekom muszą odbywać się przynajmniej raz w miesiącu.
6.4.4    W odróżnieniu do postanowienia 6.4.3 układ chłodniczy, który tymczasowo wyłączono a całkowita ilość czynnika znajduje się w zbiorniku czynnika lub skraplaczu, podlega inspekcji pod kątem przecieków, tylko raz na kwartał. Układ musi być zabezpieczony przed włączeniem poprzez zaplombowanie zbiornika czynnika lub skraplacza. Po zerwaniu plomb koniecznie jest przeprowadzenie inspekcji jak opisano w postanowieniu 7.1.2.
6.4.5    Kontynuując postanowienia z punktów 6.4.1 do 6.4.4 jeśli układ chłodniczy zawiera części, które pracują przy ciśnieniach niższych niż atmosferyczne, można przeprowadzić dodatkowe badania szczelności w postaci zbadania automatic vent time układu. Jeśli automatic vent time się zwiększył oznacza to  iż w układzie jest przynajmniej jeden przeciek.
6.4.6    Jeśli podczas inspekcji odkryto przeciek, dalsze badania należy przeprowadzić przy pomiarze minimum 5 ppm. To badanie należy przeprowadzić przy ciśnieniach wyszczególnionych w Tabeli 2 w postanowieniu 3.5.
6.4.7    Regulaminowe inspekcje o których mowa w postanowieniach od 6.4.1 do 6.4.4 muszą być przeprowadzane przez osobę posiadającą certyfikat opisany w Artykule 10, paragrafie 1 Dekretu na temat substancji zubożających warstwę ozonową, lub przez osobę zatrudnioną w firmie posiadającej taki certyfikat.
6.4.8    Wyniki inspekcji przeprowadzonej według postanowień 6.4.1 do 6.4.4 muszą być zapisane w książce serwisowej.

Paragraf 6.5
Tabliczki znamionowe, instrukcje i dokumenty
6.5.1    Jeśli układ chłodniczy jest oddany do użytku po dacie w której zostaje wprowadzone w życie rozporządzenie, którego częścią jest niniejszy Aneks, ten układ musi posiadać tabliczkę znamionową zawierającą:
a)    Nazwę dostarczającego instalację lub budowniczego.
b)    Typ systemu chłodniczego
c)    Numer identyfikacyjny.
d)    Ilość i typ czynnika chłodniczego.
e)    Datę inspekcji o której mowa w paragrafie 7, lub dla układów ruchomych o ilości czynnika poniżej 3 kg, datę przekazania do użytkowania.

6.5.2    W odróżnieniu do postanowienia 6.5.1 dla ruchomych układów chłodniczych o masie czynnika poniżej 3 kg, zainstalowanych w pojeździe, tabliczka znamionowa zamiast numeru identyfikacyjnego może posiadać numer podwozia pojazdu na którym jest zamontowana.
6.5.3    Na drzwiach maszynowni musi znajdować się tabliczka wyraźnie informująca o  rodzaju i ilości czynnika chłodniczego w instalacji.
6.5.4    Jeśli w maszynowni znajduje się więcej niż jeden układ chłodniczy, na jej drzwiach muszą się znajdować tabliczki zawierające rodzaj i ilość czynnika chłodniczego dla każdego układu oddzielnie.
6.5.5    Zarządzający musi zapewnić instrukcję w łatwo dostępnym miejscu w pobliżu układ. Instrukcja musi zawierać:
a)    Imię i Nazwisko, adres i telefon budowniczego i firmy serwisowej.
b)    Rodzaj czynnika.
c)    Ilość czynnika wymaganą do poprawnego działania
d)    Zasady rozruchu i zatrzymania układ
e)    Zasady awaryjnego zatrzymania układ

6.5.6    W odróżnieniu do postanowienia 6.5.5, dla ruchomych układów chłodniczych o zawartości czynnika poniżej 3 kg, informacje o których mowa mogą się znajdować książeczce w łatwo dostępnym miejscu pojazdu, razem z certyfikatem o którym mowa w postanowieniu 6.5.2
6.5.7    W odróżnieniu do postanowienia 6.5.5 ogólna instrukcja wystarczy jeśli jest wiele układów chłodniczych z tym samym czynnikiem a jego ilość w każdym z układów jest wyszczególniona.
6.5.8    Jeśli układ chłodniczy zawiera ilość czynnika równą lub większą niż 30kg, musi być oznaczony obieg chłodniczy urządzenia i daty konserwacji.

Paragraf 6.6
Instrukcje obsługi

6.6.1    Przy układzie chłodniczym zawierającym 300kg czynnika lub więcej musi znajdować się instrukcja obsługi zawierająca:
a)    funkcje układu chłodniczego
b)    opis wyposażenia i elementów układu, obieg chłodniczy i układ elektryczny
c)    nazwę, adres i nr. telefonu producenta lub budowniczego
d)    nazwę, adres i nr. telefonu serwisu
e)    rodzaj czynnika chłodniczego i jego ilość
f)    maksymalne dopuszczalne ciśnienie
g)    instrukcje uruchamiania i zatrzymania układu
h)    opis możliwych usterek, ich przyczyny i sposób postępowania w wypadku ich wystąpienia

6.6.2    Kontynuując postanowienia 6.6.1, instrukcje obsługi dla układu chłodniczego zawierającego 1000kg lub więcej czynnika, muszą zawierać następujące informacje:
a)    instrukcje obsługi urządzeń do wykrywania przecieków
b)    instrukcje obsługi pomp do usuwania czynnika
c)    sposób postępowania w przypadku wycieku czynnika
d)    instrukcję obsługi wentylacji awaryjnej

Paragraf 7
Inspekcja systemu

7.1.1    Jeśli uruchamiany jest nowy układ chłodniczy, zmieniany jest czynnik chłodniczy, lub zmodyfikowano układ musi być przeprowadzona inspekcja, w której skład wchodzą:
a)    sprawdzenie obecności wymaganych dokumentów
b)    inspekcja elementów ograniczających ciśnienie zgodnie z paragrafem 7.2
c)    inspekcja szczelności zgodnie z paragrafem 7.3
d)    badanie ciśnienia zgodnie z paragrafem 7.4
e)    opróżnianie i napełnianie układu chłodniczego zgodnie z paragrafem 7.5

7.1.2    Jeśli odkryto przeciek, lub awarię o których mowa w 6.1.7, wymieniono część, należy przeprowadzić częściową inspekcję, która zawiera:
a)    sprawdzenie obecności dokumentów
b)    inspekcja elementów ograniczających ciśnienie zgodnie z paragrafem 7.2
c)    inspekcje szczelności zgodnie z postanowieniami 7.3.2 i 7.3.3

7.1.3    Osoba podejmująca się inspekcji systemu o której mowa w postanowieniach 6.2.1 i 6.2.2 musi odnotować wyniki inspekcji w książce serwisowej.
7.1.4    Notatki o których mowa w 7.1.3 muszą zawierać:
a)    nazwę dostawcy lub budowniczego
b)    datę inspekcji
c)    imię i nazwisko wykonującego inspekcję
d)    rodzaj sytemu chłodniczego
e)    rodzaj czynnika chłodniczego
f)    całkowitą ilość czynnika
g)    najwyższe i najniższe ciśnienia i temperatury
h)    oświadczenie na temat szczelności układu
i)    oświadczenie na temat testu ciśnieniowego
j)    oświadczenie na temat opróżniania i napełniania o którym mowa w 7.5.5

7.1.5    W odróżnieniu do postanowień 7.1.1 do 7.1.4 dla ruchomych układów chłodniczych o zawartości czynnika poniżej 3 kg, które dopiero wprowadzono do użytku, wystarczy oświadczenie producenta lub importera o zgodności z zasadami tego Aneksu dla tego typu urządzenia.
7.1.6    Inspekcje układu o których mowa w postanowieniach 7.11 i 7.1.2 muszą być podejmowane przez osobę posiadającą certyfikat wspomniany w Artykule 10, paragrafie 1 Dekretu na temat substancji zubażających warstwę ozonową, lub przez osobę zatrudnioną w firmie, która posiada taki certyfikat.

Paragraf 7.2
Elementy ograniczające ciśnienie

7.2.1    Podczas inspekcji układu należy upewnić się, że elementy ograniczające ciśnienie są obecne i działają zgodnie z zasadami opisanymi w paragrafie 4.
7.2.2    Zawory bezpieczeństwa i zewnętrzne zawory rozprężne muszą być badane co do zgodności ciśnienia działania z tym oznaczonym na tabliczce
7.2.3    Pękające krążki muszą być badane co do zgodności momentu pęknięcia z tym opisanym na tabliczce

Paragraf 7.3
Szczelność

7.3.1    Podczas inspekcji układu o której mowa w postanowieniach 7.1.1 i 7.1.2 cały układ musi być zbadany, już po uruchomieniu, pod kątem szczelności z wykorzystaniem wykrywacza przecieków o granicznej czułości przynajmniej 5 ppm. Ta inspekcja musi się odbywać przy maksymalnym możliwym ciśnieniu zgodnym z Tabelą 2 postanowienia 3.5. należy także sprawdzić poprawne działanie układu. Inspekcja jest uznawana jako inspekcja z paragrafu 6.4.
7.3.2    Pisemny dowód procedury i wyniki muszą być dostarczone zarządzającemu układem chłodniczym

Paragraf 7.4
Badania ciśnienia układów chłodniczych i ich składowych

7.4.1    Badania ciśnienia układów chłodniczych muszą być podejmowane przy ciśnieniach z Tabeli 2 postanowienia 3.5. Badania można przeprowadzać na składowych układu tak aby wszystkie jego części były sprawdzone.
7.4.2    W odróżnieniu do postanowienie 7.4.1 badanie ciśnienia układu chłodniczego w którym strona niskociśnieniowa nie może być odizolowana od wysokociśnieniowej, może się odbywać przy ciśnieniu maksymalnym strony niskociśnieniowej, pod warunkiem, że elementy strony wysokociśnieniowej wcześniej sprawdzono zgodnie z zasadami Tabeli 2 postanowienia 3.5
7.4.3    W odróżnieniu do postanowienia 7.4.1 badania ciśnieniowe oddzielnych części układu chłodniczego są dopuszczalne jeśli są to części wcześniej napełnione i połączone złączami. Szybkozłączki nie muszą być badane oddzielnie.
7.4.4    Jeśli podczas testu wystąpiły przecieki lub wybrzuszenia należy je naprawić, a test powtórzyć.
7.4.5    Pierwsze badanie układu chłodniczego, jego składowej, złącza po naprawie nieszczelności nie może być przeprowadzane z czynnikiem.
7.4.6    Złącza muszą być dostępne podczas testów ciśnieniowych.
7.4.7    Podczas badania ciśnieniowego układ lub jego składowa muszą być pod ciśnieniem przez czas pozwalający określić jego szczelność.
7.4.8    Pisemny dowód procedury i wyniki badania ciśnieniowego muszą być dostarczone zarządzającemu układem chłodniczym.

Paragraf 7.5
Opróżnianie i napełnianie układu chłodniczego

7.5.1    Po badaniach ciśnieniowych układów chłodniczych o całkowitej ilości czynnika poniżej 10kg muszą być one pod ciśnieniem bezwzględnym poniżej 270Pa po czym końcowe ciśnienie musi być utrzymywane przez przynajmniej 30 min z włączoną pompą próżniową. Po tym układ chłodniczy może być napełniony czynnikiem.
7.5.2    Po badaniach ciśnieniowych systemy chłodnicze o zawartości czynnika większej niż 10 kg ale mniejszej niż 200kg muszą być pod działaniem ciśnienia mniejszego niż 270Pa po czym próżnia może być natychmiastowo wypełniona suchym azotem. Po tym układ chłodniczy musi być pod działaniem ciśnienia bezwzględnego poniżej 270 a ciśnienie końcowe musi być utrzymywane przez przynajmniej 30 min z włączoną pompą próżniową. Po tym układ chłodniczy może być napełniony czynnikiem.
7.5.3    Po badaniach ciśnieniowych układów chłodniczych o całkowitym napełnieniu powyżej 200kg muszą być one pod ciśnieniem bezwzględnym poniżej 270 Pa po czym próżnia może być natychmiastowo wypełniona suchym azotem. Po tym układ chłodniczy musi być powtórnie pod ciśnieniem bezwzględnym poniżej 270Pa po czym próżnia może być natychmiastowo wypełniona suchym azotem. Po tym układ chłodniczy musi być umieszczony pod ciśnieniem bezwzględnym mniejszym niż 270 Pa po raz trzeci, a po czym końcowe ciśnienie musi być utrzymywane przez przynajmniej dwie godziny z włączoną pompą próżniową. Wtedy układ chłodniczy może być napełniony stosowanym czynnikiem.
7.5.4    W odróżnieniu do postanowień 7.5.1 do 7.5.3, dla wcześniej zamontowanych części układu chłodniczego wystarczy po ich wymianie przebadać jedynie część w której się znajdują. Tego przypadku dotyczą postanowienia 7.5.1 do 7.5.3.
7.5.5    Pisemny dowód procedury opróżnienia i napełnienia instalacji musi być dostarczony zarządzającemu układem. Musi on zawierać ciśnienia i okresy w których czynności zostały wykonane.


Powyższe warunki, przed wprowadzeniem do polskiego systemu prawnego, wymagają szerszej dyskusji. Zapraszamy do wypowiedzi.


* Dokument nie ma postaci ostatecznej i organizacja zastrzega sobie prawo wprowadzenia zmian, o czym poinformujemy.

* Stowarzyszenie Naukowo - Techniczne Chłodnictwa i Klimatyzacji zezwala na przedruk niniejszego opracowania w całości lub części, zawsze z podaniem źródła materiału i pełnej nazwy naszej organizacji.

* Dokument stanowi podstawę do ocen układów chłodniczych dokonywanych przez rzeczoznawców chłodnictwa, klimatyzacji i pomp ciepła w związku z wykonywanymi ekspertyzami.

* Stowarzyszenie Naukowo - Techniczne Chłodnictwa i klimatyzacji nie ponosi odpowiedzialności za źle funkcjonujące układy chłodnicze wybudowane z uwzględnieniem niektórym elementów powyższych "Warunków".


Tematy powiązane: