Dziś jest: 23-01-2018
Woda w instalacji chłodniczej Drukuj

Woda przedostająca się do układu chłodniczego stanowi jedno z poważniejszych zagrożeń dla jego stanu technicznego. Zgromadzone doświadczenia z płukań instalacji chłodniczych wskazują, że pomiędzy wodą, olejem i czynnikiem chłodniczym zachodzą reakcje chemiczne. Stąd koniecznym jest możliwie szybkie wewnętrzne wyczyszczenie układu chłodniczego. Poniższe wyniki przedstawiają przypadek, gdy woda w instalacji "stała" ponad rok.

 

Różne fazy płukania - początek od prawej. Każdy kolor odpowiada innej substancji (zawiesinie wodnej) po reakcji pozostałości R407c, wody i oleju. Kolor czarny - to zapewne woda z tlenkami miedzi. Ze sprężarki śrubowej i instalacji spuszczono wcześniej olej i wodę - tyle, ile spłynęło.

 

Najbardziej niebezpieczne są substancje:

  • biała w pierwszej butelce - tworzy się z niej twarda skorupa
  • kremowa pojawiajaca się w końcowej fazie płukania o bardzo dużej lepkości - raczej niemożliwa do przedmuchania azotem. Substancja ta zatyka rurki 10 mm, gdy różnica ciśnień jest mniejsza niż 3 bary. Zwiększonym ciśnieniem ciekłego czynnika można ją "przepchnąć".

 

W dole wziernika widoczne sole w postaci "mokrego śniegu" - ciśnienie czynnika w przewodzie odpowiada temperaturze równowagowej znacznie powyżej 0 C. "Śnieg" przeciska się przez filtr - odwadniacz.

 

Kulki "śniegu" pływające pod powierzchnią oleju. W wiadrze generalnie podobna ciecz jak w butelce pierwszej od lewej.

 

Zaschnięte sole na wkładzie filtra. Wcześniej miały postać lepkiej mazi, trudnej do usunięcia metodą przedmuchiwania instalacji chłodniczej suchym azotem.

Podłączenie agregatu do płukanej instalacji za pomocą przewodów o długości ponad 35 m. Zasadniczo długość przewodów nie wpływa praktycznie na efektywność płukania. Jedynie końcowy odzysk czynnika trwa nieco dłużej.

 

 

 


Artykuł w opracowaniu